DOĞUNUN SEVDALARI I | İlk Nüsha
1451
post-template-default,single,single-post,postid-1451,single-format-standard,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,vertical_menu_enabled,no_animation_on_touch,qode-title-hidden,paspartu_enabled,paspartu_on_top_fixed,paspartu_on_bottom_fixed,vertical_menu_outside_paspartu,qode_grid_1200,side_area_uncovered_from_content,columns-4,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive

DOĞUNUN SEVDALARI I

 

Sevda derinlerdedir, oysa ferhad
Üstünü kazmada dağın

Kalbimin, yani o yağmur
Ve acıdan ocağın
Madenini, laciverdi ve mahmur
Bir ağrıyla delmede
şirin
Ve en aşılmaz, en derin
Bir şiirin yurt edindiği
Billur bir köşke girmede
leyla
Ve mecnun’un, yani o çölden
Ve ağıttan otağın
Önünde, bir adak gibi
Ölüme diz çöktürmede
leyla
Ve yakut, şafak ve irin
İle emzirdiği bir gözün
Boynunu vurmada
şirin

Sevda derinlerdedir, oysa ferhad
Üstünü kazmada dağın

Hilmi Yavuz

 

Kaynakwww.siir-defteri.com

Hiç yorum yok

Yorum yapın