kargış 11 Mart 2018 – Posted in: Şiir – Tags: , ,

durup baktık
ve büyüdük
buruşturulmuş bir ikindi için
bir duvarın bir duvarı görmesi gibi
sabahları ve tekrarlayarak
arındık kendimize bir ip gerdik
bir kumaş örttük aramıza

mermere suyu düşüren
kemiren, acıyan, sarp eden
ve tedirginleşen
oysa kanun böyle söylüyor
mermerin suya gücenmesidir esas olan
anlattık -çözüldük aslında-
dilimiz ve aklımızla yer değiştirdik
birbirimizi uzun uzun seyrettik
-iyilik ve güzellikle-
bir tabiri olacaksa
masanın ucunda, düştü düşecek bir kaşık
bakmanın türlüsünü gördük
icabında başımızı bir taşa bile dayadık
yüzümüzün yarısı dışarıda kaldı, nemli.
böyle bakmak
bilmiyorum, belki de
bir selviyi en ince yerinden gücendirmektir.

söyledim:
hakikat her mevsim aynı renktir.
söz gibi değildir.
söz yerini değiştirir. evirilir. gerekirse tozlaşır, tükenir.
kimsenin bir ereği kalmamıştır burada
çünkü her şey sürüncemeden pay edilmiştir
çünkü söylenen iki sözden ikisi de hatırlanmıyor
bir tabak -buna dünya bile denilebilir-
bir tabak dünya değildir, bilinir.
işaretlenmiş bir maksatla
-ki benim maksadım da budur-
bir ıslaklığın içinden
iki bahar geçmiyor

müslüm yüksel